Παρθένος κατακρίνει την αλλοτριωμένη σεξουαλικότητά

«Παρθένος άνδρας ντυμένος με φόρεμα κατακρίνει τους ομοφυλόφιλους για την αλλοτριωμένη σεξουαλικότητά τους»

Η φωτογραφία είναι τυχαία, μιας και όποιον από δαύτους να έβαζα θα ήταν σαν το έκανε. Μα τι λέω; Ο εικονιζόμενος απεικονίζει το όλον.

Πως τολμάτε αδελφοί υμών;

«Μη Κυβερνητικός Οργανισμός Φιλανθρωπίας Αλληλεγγύης και Αειφόρου Ανάπτυξης»

Ο νέος τρόπος κονόμας από την Ηγεσία της Χριστιανικής Εκκλησίας. Και για να το καταλάβετε καλύτερα, η νέα οικονομική βδέλλα του ελληνικού κράτους από την Εκκλησία της Ελλάδος.

Αφού είδαν ότι η ονομασία "Αλληλεγγύη" δεν προχώρησε (και έφαγε πολλά) είπαν να την μετονομάσουν αλλιώς. Ο ρόλος της; Μα το λέει ο τίτλος.

«Μη Κυβερνητικός Οργανισμός Φιλανθρωπίας Αλληλεγγύης και Αειφόρου Ανάπτυξης» 

 Από τα λεφτά της φιλανθρωπίας θα έχουμε Αειφόρο Ανάπτυξη. Το πιάσατε το υπονοούμενο; 
Περισσότερα εδώ.

Γιατί δεν γράφεται η "Αγία Γραφή" στην δημοτική;

Γιατί; Μα γιατί θα σοκαριστούν πάρα πολλοί. Όσοι μάλιστα καταλαβαίνουν και την δημοτική και δεν έχουν λιβάνι στα αυτιά τους.



Υπάρχουν και άλλα πολλά τέτοια γραμμένα μέσα σε αυτό το βίαιο πορνογραφικό ιερό βιβλίο του χριστιανισμού.

Παντου υπάρχει ένα ράσο.

Να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω τίποτα με το συγκεκριμένο ένδυμα. Άλλωστε όπως πάω και εγώ (με το πάχος) θα καταλήξω να φορέσω κάποτε. Βέβαια κυκλοφορούν πολύχρωμα και όχι μόνο μαύρα και άραχνα σαν του Δρακουμέλ.
Σήμερα διάβασα στον filostrato κάτι που μου είχε κάνει και εμένα κακή εντύπωση χρόνια τώρα. Και μου είχε κάνει κακή γιατί και εγώ δεν βλέπω με καλό μάτι παντού και πάντα να βλέπεις ένα ράσο άσχετο τις περισσότερες φορές με το αντικείμενο ενδιαφέροντος του εκάστοτε ιερωμένου.
Το πλήρες κείμενο θα το διαβάσετε εδώ.

Όπως μπορείτε να δείτε και στην παραπάνω εικόνα του ωραίου άρθρου της Μαρίας Λούπου το οποίο φιλοξενεί ο Φιλόστρατος, μέσα στο διοικητικό team του εθνικού συμβουλίου Έρευνας και τεχνολογίας φιγουράρει το όνομα ενός Μητροπολίτη. Άσχετο ε;

Αμ, δε. Παντού υπάρχει ένα ράσο στις κρατικές διοικήσεις επιστημονικού και εκπαιδευτικού χαρακτήρα. Στην πόλη μας, την Λιβαδειά, για παράδειγμα υπάρχει πάντα ένα ράσο στην Δημοτική Βιβλιοθήκη. Όχι μόνο τα τελευταία χρόνια αλλά η παρουσία του ράσου είναι διαχρονική.

Όπως μπορείτε να διαβάσετε και στην σχετική ιστοσελίδα της Βιβλιοθήκης εδώ, το Διοικητικό συμβούλιο απαρτίζετε και από έναν ιερωμένο (αιδεσιμότατο) άσχετο πραγματικά με την βιβλιοφιλία και εν γένη με την μόρφωση. Βέβαια για να μην τον αδικώ, έχει τελειώσει και την θεολογική σχολή περισσότερο για τα παραπάνω μηνιαία έσοδα παρά για τις γνώσεις.

 

Το είχα προσέξει παλαιότερα σε μια παλαιότερη σύνθεση με έναν άλλο ιερωμένο της πόλης και έκτοτε πάντα το βρίσκω ενοχλητικό.

 

Και μετά σου λένε ότι δεν είμαστε θρησκοδιοικούμενο κράτος.

Η1Ν1 σε έχω χεσμένο

Σε περίπτωση που υπάρξει έλλειψη από μάσκες για τη γρίπη Η1Ν1 να μια πρακτική σπιτικιά συνταγή μάσκας φτιαγμένη με τα χεράκια σας...Είναι συμβατή ακόμη και με αυτούς που φοράνε γυαλάκια...

Ευδαιμονία

ΜΗΤΕ ΑΛΓΕΙΝ ΚΑΤΑ ΣΩΜΑ ΜΗΤΕ ΤΑΡΑΤΤΕΣΘΑΙ ΚΑΤΑ ΨΥΧΗΝ, ΕΠΕΙ ΤΟΥΤΟ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΣ ΖΗΝ ΕΣΤΙ ΤΕΛΟΣ (η ευδαιμονία έγκειται στη μακαρία ζωή, δηλαδή στο να μην υποφέρει κάποιος από σωματικούς πόνους και να μην είναι η ψυχή του ταραγμένη)

Επίκουρος

Οι πέτρες της Λειβαδιάς που εκτιμήθηκαν ως αρχαιολογικά ευρήματα

Οι πέτρες της Λειβαδιάς που εκτιμήθηκαν ως αρχαιολογικά ευρήματα. Και λέω πέτρες γιατί τις εκτιμούμε ως τέτοιες. Θα γίνω πιο σαφής αγαπητοί μου.
Αφορμή της παρούσας αποτυπωμένης σκέψης μου στάθηκε ένα άρθρο του γνωστού blogger Βοιωτού το οποίο έκθετε ένα θέμα κορυφαίο, όχι τόσο για το κοινό ενδιαφέρον, αλλά για την ιστορία του τόπου μας.
Το άρθρο αυτό όπως θα διαβάσετε αν το επισκεφτείτε εδώ, προκαλεί μια κουβέντα, η οποία κατά την γνώμη μου προκαλεί σωστές μα και άτοπες αντιδράσεις. Την γνώμη μου την εξέφρασα σε ένα e-mail προς τον συντάκτη του άρθρου όσο και στα σχόλια του άρθρου.
Η άποψη μου είναι ότι τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν είναι πέτρες, χρυσός, χαλκός, και κεραμίδια αλλά αξίζουν μελέτης από τους ειδικούς (αρχαιολόγους) και παρατήρηση από τους μη ειδικούς (όλους εμάς). Κατ' επέκταση η τελική θέση τους είναι ή στους χώρους για τους οποίους φτιάχτηκαν ή προστατευμένα (από καιρικά φαινόμενα, βάνδαλους και αρχαιοκάπηλους) σε μουσεία ώστε να τύχουν σωστής παρατήρησης από γνώστες και μη γνώστες της ιστορίας της πόλης μας. Στις παρακάτω φωτογραφίες θα δείτε μερικά κοτρόνια που έτυχαν προσοχής και σεβασμού, κάτι που δεν έγινε για το πολύπαθο και περιπλανώμενο άγαλμα της ιστορίας μας.
Τα παρακάτω ευρήματα όπως και πολλά άλλα είναι εκθεμένα στο μουσείο της Χαιρώνειας, το οποίο είναι πρόσφατα επισκευασμένο και επισκέψιμο. Είναι όλα τους μέσα από την πόλη της Λειβαδιάς, κάτι που αγνοούν οι περισσότεροι κάτοικοι αυτής της, αδιάφορης για τα πάντα, πόλης. Φυσικά δεν βάζω όλα τα ευρήματα της Λειβαδιάς. Σας προτρέπω όμως να τα επισκεφτείτε επί τόπου, γιατί όπως υποστηρίζω αξίζουν παρατήρησης, που θα μας κάνουν να ερευνήσουμε και να μάθουμε από αυτό το "εκπαιδευτήριο" της περιοχής μας.
Εκεί λοιπό πρέπει να μεταφερθεί το άγαλμα και όχι να διακοσμεί χώρους όπως αυτόν του Νερόμυλου, του κάθε εκθεσιακού χώρου, του Δημαρχείου, του Πανεπιστημίου, της βιβλιοθήκης ή το περίβολο κάποιου χριστιανικού ναού όπως διάφορα άλλα τέτοια.
Για αυτό θεωρώ όλες τις αντιδράσεις σωστές μα και άτοπες συνάμα προς την ουσία του θέματος.

 

 

 

 

 

ΥΓ. Τα αρχαιολογικά ευρήματα της αρχαίας πόλης είναι πολλά, αλλά για αναίσχυντο λόγο, ξεχασμένα και παρατημένα σε αποθήκες και υπόγεια. Δεν βάζω τα θαμμένα γιατί αυτά θα παραμείνουν διατηρημένα και ίσως κάποτε τύχουν σωστής αντιμετώπισης.

Η αρχή...

...είναι πάντα δύσκολη; Δεν νομίζω.

Μια απόφαση είναι.